Nieuwe staat, nieuwe dag, nieuwe kansen. Ook in Ohio kunnen ze onze hulp gebruiken. Want, zoals Obama dat zo mooi zegt: “everyday is election day”. Op de site van Barack Obama lazen we dat er vandaag een ‘knocking on door event’ georganiseerd was in de buurt van ons hotel.

Voor het eerst maakten we kennis met een event dat niet vanuit een campaign office georganiseerd werd, maar vanuit een huis. Na een wandeling van ongeveer 40 min. en een beetje dwalen kwamen we aan het bij de ‘uitvalbasis’ . Vanaf 14 uur druppelden ook de andere vrijwilligers binnen.

De organisatrice van het event vond het geweldig dat wij helemaal vanuit NL waren gekomen om hier te helpen. Ze vertelde dit dan ook trots aan iedere binnenkomende vrijwilliger. Iedereen keek ons vol bewondering aan en bedankte ons hartelijk. Ja, we werden al bedankt voordat we begonnen waren. Wat een ontzettend hartelijke en vriendelijke mensen zijn Amerikanen toch (later deze dag leren we dat het ook weleens in je nadeel kan werken..)

Omdat we al vaker langs de huizen waren gegaan kregen we alle drie ons eigen pakketje. Het pakketje bevat een kaart met daarop de huizen waar je moet aankloppen, een lijst met alle namen, adressen, wie ze vorige keer hebben gestemd, plek om aan te geven wat het resultaat is van je bezoek (Obama, mcCain, tussen in. Maar ook dingen als niet thuis, verhuisd, overleden, en niet willen spreken).

Aangezien we in een grote buurt zaten werden we met de auto gedropt. Lieve bezorgde mensen gaven ons de nummers zodat we weer opgehaald konden worden als we klaar waren met een straat. Want lopen, nee daar moesten we niet aan beginnen.

Eigenwijs als ik was, heb ik natuurlijk wel alles gelopen. En ik kan je zeggen, het was vrij vermoeiend. Maar alles voor Obama natuurlijk. Halverwege werd ik opgehaald door een van de vrijwilligers. Ze werden ongerust en hebben me opgehaald om verder te wandelen met een ontzettend lieve vrouw en Niek. (Nadat Niek haar zwaar beledigd had door haar maar 2 jaar jonger te schatten dan ze was).

Goed, er waren weinig mensen thuis. En de mensen die thuis waren, waren vrij veel vaak voor mcCain en wilden er niet over praten. En qua buurt… Er is geen groter verschil te verzinnen dan het verschil tussen de wijk van vandaag en de laatste wijk in Pittsburgh.

Om een indruk te geven: In de vorige buurt waar we waren, in Hill district van Pittsburgh, zag je de arme om het zo maar te noemen Obama huizen. In Cleveland, Ohio hebben we kennis gemaakt met de grote mcCain villa’s.

Na het canvassen werden we weer hartelijk bedankt. Ook wij bedankte hen op onze beurt voor hun hartelijke ontvangst. Dat was niet nodig, want: “You really inspired me. I just can hope that my children will do, what you just did for us” Een andere aardige vrijwilligster, Nisha, heeft ons half Cleveland door gereden, terwijl ze ons 4 keer alles wat je maar kan verzinnen over je kinderen en je man vertelde. Het was een lieve vrouw, die ietwat teveel praatte, maar ze had een goed hart. (Ze was dan ook met een cardioloog getrouwd).

Na de uitgebreide tour zitten we weer in ons hotelletje, en kunnen we met een stuk Cheesecake (van Nisha) terug kijken op de dagen in Cleveland en maken we ons klaar voor New York.