Als je de airportterminal uitloopt is het het eerste wat je ziet. Starbucks. Maar eigenlijk kijk je er al niet meer naar voordat je aankomt.
Wat wel opvalt, ook al is ook dit feit eigenlijk welbekend, is de armoede. Newark airport ligt even van New York af maar het is duidelijk dat de afstand in welvaart van Manhattan nog vele malen groter is. Niet dat New York zelf geen ‘ghetto’s’ kent, al is Newark is een van de grootste steden van de staat New Jersey, het voelt aan als een vergeten plek met de vervallen gebouwen langs de wegen en het troosteloze treinstation. De mensen in de bus, op de hoeken van de straten en in het greyhound busstation zijn bijna exclusief zwart en arm.
Twee maanden geleden las ik nog dat John McCain dacht kans te maken in New Jersey, maar Newark lijkt juist een plek die het zat is om vergeten te zijn en wel wat ouderwetse hoop kan gebruiken.
Wij nemen de greyhound-nachtbus naar Pittsburg. En zijn, op drie andere reizigers in trainingsbroeken na, de enige blanken in de bus.

In Pittsburg hebben wij onze eerste afspraak met de Nederlandse Kirsten Verdel (Zie hier haar weblog). Zij werkt bij de Obama campagne.
Wij zitten nu te wachten in weer een Starbucks, met de Chai Tea Latte’s en het wireless internet, ook dat is Amerika.

En ohja, Obama heeft zijn voorsprong weer vergroot. Wij kunnen niet wachten om vanmiddag te gaan kijken hoe vrolijk het zal zijn op het campagne kantoor hier.

Morgenavond het eerste videoblog, incl een interview met Kirsten Verdel.